Flinke Portie Blues en Roots @ Gevarenwinkel 2022 – Dag 3

(Ge)Varenwinkel Blues & Roots op 25, 26 en 27 augustus in de festivaltenten op het terrein Dries 86a in Varenwinkel, Herselt. Tekst werd geschreven door Cis Van Looy – eerder verschenen op Written In Music – de foto’s zijn van Leo Gabriëls, waarvoor aan beiden hartelijke dank.

Dreigende donkere wolken hangen zaterdag boven het festivalterrein, gelukkig blijft het de hele namiddag en avond droog bij een aangename temperatuur. We horen in de verte de tonen van een brass band, Carrie Nation & The Speakeasy uit Kansas brengen met hun koperblazers en akoestisch snaren instrumentarium markante bewerkingen van de meest uiteenlopende genres.
_DSC8434 CARRIE NATIONIn de grote tent treffen we een in zwart leder gehulde jonge snaak aan, de donkere haren in strakke Brylcreem snit. McKinley James, de zoon van Jason Smay, aan de drumkit bij JD McPherson, begon als een soort wonderkind.
_DSC8554 MCKINLEY JAMESOndertussen een jonge twintiger vormt hij samen met zijn vader en organist John Doody een trio waarin hij zijn talenten als gitaarman uitvoerig etaleert. Een opwindende, intense set met veel eigen werk in een onvoorstelbaar tempo, zonder onderbreking worden ritmische riffs afgewisseld met melodieus soulgetint slijperswerk zoals Stuck in Your Shadows. De Hammondtonen vormen daarbij een essentieel onderdeel, bij momenten spoort die combinatie in de richting van Booker T & The MG’s waarbij James de ingenieuze efficiëntie van Steve Cropper benadert om vervolgens in een ongebreidelde snaren-explosie uit te breken.
_DSC8607 MCKINLEY JAMESEven gas terug nemen met Freddie King’s Blues With A Feeling loopt over in de warme soulgroove van Love Can Make a Fool Of You en de dansvloerslijper Till It’s Gone mist evenmin zijn uitwerking. Na de overrompelende revellerende set serveert het trio als uitsmijter de van The Paladins afkomstige stamper She’s Fine.

Handkerchief een uitgebreid collectief aangevoerd door Christoff Arnaert met Nele Paelinck aan de accordeon en Lies Vandeburie op trompet in de blazerssectie voert ons mee naar de ongetemde wateren en de kortstondige romantiek in de zeehavens.
_DSC8708 HANKERCHIEFEen wervelende set waarvan het speelplezier afdruipt en dansers in het publiek de beentjes strekken.

Dat geldt ook voor Johnny Rawls, ooit gitarist en bandleider bij O.V. Wright halverwege de jaren negentig voor eigen rekening.
_DSC8831 JOHNNY RAWLSRawls wordt ondersteund door de vanuit Duitsland opererende Özdemir clan met vader Erkan aan de bas en zijn twee zonen op gitaar en aan de drumkit, Albert Masico levert het toetsenwerk aan. Na een korte, strakke funky intro en een enthousiaste aankondiging van den doctor wandelt de veteraan stijlvol het podium op en zoekt met danspasjes meteen contact met de vrouwelijke fans. Hij pakt de gitaar op en vertelt een verhaaltje over zijn oorspronkelijke thuishaven Mississippi, zo’n blues uit het Diepe Zuiden begint meestal met “woke up this morning of early in the morning“ dat is bij Rawls niet anders.
_DSC8964 JOHNNY RAWLSVan de twaalfmaten schakelt hij moeiteloos over op een stomende rockende variant en als hij weerom enkele suggestieve danspasjes onder het aanmoedigend motto van ‘shake it baby’ demonstreert, sleurt hij de danslustige vrouwen die voor het podium samentroepen mee. De klankkwaliteit is niet al te best, maar Rawls gaat onverstoorbaar verder en gunt gitarist Kenan een solospotje in een verschroeiende passage. Red Cadillac leidt naar Memphis, het blijft ook zonder echte blazerssectie knappe meeslepende soulblues evenals het van Bobby Bland geleende Turn On Your Lovelight.
_DSC9075== ERROL LINTONErrol Linton, de uit het Londense Brixton afkomstige harmonicaman met Jamaicaanse roots bezorgde de fanaten van de Mississippi hoorn nog een aangenaam uurtje. Samen met zijn avontuurlijke bluesy stuff en enkele meer jazzgetinte zijsprongetjes.

Afgaande op de inhoud van het titelloze debuut en de gloednieuwe langspeler Remain stond Bywater Call op de juiste plaats als headliner. Met haar gespierde bluesy zang imponeerde de charismatische frontvrouw Meghan Parnell en haar ondertussen goed ingespeelde combo ook buiten Toronto op zeldzame eerdere passages op het vasteland.
_DSC9193 BYWATER CALLGeen gebrek aan inzet en een sterke setlist met veel nieuw werk en een eigenzinnige uitvoering van Love The One Your With van Stephen Stills, destijds nog samen met de ook in Canada behoorlijk populaire Franse zangeres Véronique Sanson. De ontketende zangeres imponeerde weliswaar met haar indrukwekkende timbre, maar telkens opboksen tegen overvloedige door decibels gedomineerde orkestratie doe je niet ongestraft. Helaas klonk het meestal net iets te schreeuwerig en werd bij momenten zelfs ronduit ongenietbaar, desondanks kreeg Bywater Call het publiek helemaal mee.
_DSC9172 ==BYWATER CALLMeghan Parnell hoeft ons niet meer te overtuigen van haar intrinsieke klasse als zangeres dat zijn we ondertussen al, met iets meer raffinement en nuance in de klankbalans wordt het op het podium nog stukken beter.

Lees het verslag en bekijk de foto’s van Dag 2 van Gevarenwinkel 2022 HIER.

Geef hier uw commentaar