Special Guests Luca Holkenborg en Meryn Bevelander speelden Donderdag 26 Februari 2026 jl. samen met The Factoryband in De Gelderlandfabriek, Culemborg. Een verslag van Ernst-Jan Klaver met foto’s van Piet Verkade.
Deze februari-editie staat in het teken van twee jonge gitaristen als gast met de vaste huisband. Het is het bekende recept met het scannen van de QR code voor een billijke bijdrage voor de band en de faciliteiten van het bluespleintje in de Gelderlandfabriek. Voor wie ook nog wat wil eten van te voren kun je uitstekend terecht bij het restaurant Una Volta waar veel gasten ook gebruik van maken.
Nou ja “bluespleintje”; het zit al ramvol rond acht uur inclusief het achterzaaltje waar wat staantafels staan zodat er toch wat geleund kan worden. Veel bekenden, bluesliefhebbers en muzikanten zijn op tijd aanwezig.
De huisband begint zoals altijd met drie nummers en dit keer is het gitarist Harm van Essen die het eerste nummer voor zijn rekening neemt: het nummer ‘Love and Sound’ van Garrett Mason. Dat gaat er meteen lekker in waarbij opvalt dat Harm een wat laid-back zang heeft en klinkt als Lester Butler. Het volgende nummer is voor organisator en bassist Walter Wilhelm en is ‘Don’t Have To Worry’ van Greg Izor.
Ook een lekker nummer en het enthousiasme van de huisband is zo groot dat direct de eerste gast erbij gehaald wordt in de persoon van de 16-jarige Luca Holkenborg. Die speelt met drummer Paolo de Stigter het derde intro nummer ‘Late Dollar’, ook van Garrett Mason.
Vervolgens gaat Luca verder met ‘Your Love Is Real’ van Willam Clarke en gaat hij ook meteen maar een gitaar-battle aan met Harm van Essen. Dat is gedurfd maar ‘t pakt goed uit.
Een week eerder zag ik Luca hetzelfde uitdagende doen met Richard van Bergen op de Fat Tuesday party in Dongen waar Richard ook nog even terugkwam op zijn eerste kennismaking met een toen 12-jarige Luca die vroeg of hij even mee mocht spelen omdat hem dat leuk leek.
Kleine jongens worden groot want Luca heeft zich enorm ontwikkeld en is gewoon een grote jongen geworden zowel fysiek als met zijn gitaarspel en zang. Erg mooi om dan de wederzijdse waardering te zien. Op die Fat Tuesday party staat Richard bijna vier uur op het podium met de basis-band onder leiding van bassist Bart Kamp. Die oudjes doen het nog best; Luca speelde in Dongen een klein uur mee.
Luca gaat hierna met de huisband verder en brengt onder andere ‘Boom Boom Boom’ van John Lee Hooker ten gehore en vraagt of we ook Howlin’ Wolf kennen? Natuurlijk kennen we die en ‘Moaning For My Baby’ volgt. The Red Devils mogen ook niet ontbreken met ‘I Wish You Would’ en dan nog twee Stevie Ray Vaughan nummers te weten ‘The Sky Iis Crying’ en ‘Testify’.
Er volgt een korte pauze; dat geeft veel aanwezigen de gelegenheid om een drankje te pakken en verder kennis te maken met dit jonge talent Luca en zijn trotse ouders, Jeffrey en Femke, die hem trouw begeleiden naar optredens. Zij rijden vanavond weer terug naar Heerlen want Luca moet zondag met zijn eigen band in Vlierden spelen.
Richard van Bergen begeleidt meer zestienjarigen op het artiesten-pad want hij heeft ook de 16-jarige Max Kaasjager naar Culemborg meegenomen die kort daarvoor in de Beurs van Tiel heeft gespeeld met zijn even jonge trio waar van alles voorbij kwam als The Meters ‘Just Kissed My Baby’, verschillende nummers van Led Zeppelin en Jimi Hendrix. Ook ‘Superstition’ van Stevie Wonder. Die Max gaan we dus ook nog wel een keer zien. Mooi dat de jeugd zich in goede muziek verdiept en het goed kan spelen.
Na de pauze is de tweede gast vanavond de geliefde Meryn Bevelander die ook een speciale band heeft met Culemborg daar hij als destijds elf jarig jochie op het Varkensmarkt-podium stond en dit het begin van een mooie carrière bleek te zijn. Hij heeft naast verschillende awards al een tijdje de Meryn Bevelander band en ook de band Sonic Whip die 6 juni in de Gelderlandfabriek komt spelen.
Meryn gaat meteen los met de huisband met ‘Walking By Myself’, origineel van Elmore James maar groot gemaakt door Gary Moore en die uitvoering is super en wordt vol overtuiging gespeeld. Niet voor niets speelde Meryn twee jaar geleden met zijn band de memorial Phil Lynott and Gary Moore in een afgeladen Gelderlandfabriek.
Dan volgen ‘Walk In My Shadow’ van The Free en ‘Crossroads’ in de John Mayer versie; vervolgens horen we ‘Talk To Your Daughter’ van Robben Ford. Het gaat allemaal vlekkeloos waarbij het spelplezier van de hele band zeer gewaardeerd wordt door alle aanwezigen.
Als Luca zich ook weer aansluit en wordt het feest compleet met enorme gitaar-battles onderling; gitaren op de rug, in de nek, gewoon een complete work-out. Ik denk zo meteen gaan ook nog even à la The Hoax achter elkaar staand en gitaar spelen als Jesse Davey en Jon Amor deden maar helaas zit dat er niet in maar wellicht is dat een idee voor een volgende keer.
We horen nog een prachtige ‘Little Wing’ uitvoering van Meryn en begint Luca een volgend nummer op zijn Jack Daniels slide-gitaar. Het wordt allemaal steeds heftiger op het kolkende bluespleintje ten slotte eindigen we met ‘Going Down’ van Freddie King. Nou ja eindigen, het is bijna 23:00 uur maar met zo’n jonge hond als Luca gaan we nog even twintig minuten door met een lekkere geïmproviseerde jamsessie.
Dat was dus weer genieten met een grote G. Op naar de volgende vierde donderdag van de maand; 26 maart waar we twee Belgische Blues Award winnaars zullen ontvangen, geeft Walter Wilhelm bij zijn dankwoord aan. Namen volgen later nog en wanneer je niet kunt wachten de vierde woensdag van de maand speelt de huisband al in de Nix te Enschede. Op 6 maart a.s. zullen de eerste namen volgen voor Culemborg Blues op zaterdag 22 augustus.
Wat fijn om zoveel jeugdig talent te hebben zodat je jezelf niet ouder voelt en dat je weet dat het wel goed zit met Keeping The Blues Alive. Het was dus alweer een geweldige avond, op naar de volgende! Fotografie weer van Piet Verkade voor de mooie actiefoto’s van die muzikanten.
