Cactus Lee speelde Dinsdag 24 Februari 2026 jl. in Muziekhuis Qbus – Leiden. Tekst Keimpe Sliep en foto’s Paul de Vries. Klik HIER om zijn gehele album te kunnen bekijken.
24 februari 2026 is het podium van de Qbus ingeruimd voor de western country (Texas Twang) van Cactus Lee. Nieuwsgierig geworden door de programmering van ‘Van Polanen Presenteert’ maar vooral ook door de niet alledaagse naam van de band. Cactus Lee, dus! Ooit begonnen als huisband van het inmiddels gesloten historische Dry Creek Café (and Boat Dock, voluit) in Austin, Texas.
Wat in 2019 begon als een soloproject van singer-songwriter Kevin Dehan, groeide al snel uit tot bandwerk, weliswaar met wisselende leden. Vanavond staat Kevin Dehan in Qbus met Ben Dubois op leadgitaar, Adam Amram op de drums en Skyler Davey op de basgitaar.
Cactus Lee maakt onopvallend, in relatief korte tijd aan de lopende band een hele rits prachtige lp’s. Lp’s als ‘Texas Yard Sale’ en ‘Tarantula’ en zijn heuse collector’s items die in het reguliere circuit zeer lastig te verkrijgen zijn en tot mijn grote vreugde vanavond open en bloot op de merchtafel liggen te pronken! En voor Nederlandse begrippen nog voor een spotprijs ook!
Met de nieuwste plaat ‘Lee’s Dream’ doet Cactus Lee een toer door Europa waarbij Nederland ruim op het schema staat. Adam zal na het optreden opmerken altijd heel erg blij te worden van optredens in ons land. Het enthousiasme is ongekend en niet onbelangrijk, we zijn grote afnemers aan de merchtafel.
Adam heeft zelfs familie in Groningen wonen. Van een bezoek aan de stad is het echter nog nooit gekomen. Dat dit op het wensenlijstje staat is duidelijk want genoeg countrybeleving daar in het Hoge Noorden.
Vanwege de strakke aanvangstijd en een wat verlate NS haast ik mij net op tijd naar binnen voor wat een gedenkwaardig avondje gaat worden. 20:30 uur sharp vangt het derde optreden van Cactus Lee deze Europese tour in de Leidse Qbus aan.
Dehan wandelt strak in het pak het podium op en ook de anderen komen country gekleed op om zich te stallen achter hun instrumenten. ‘Old Great Malls’ en ‘Seeing Spots’ bijten het spits af en de sfeer zit er meteen goed in. Het hele optreden door wordt de band tussen de nummers door bejoeld met staande (lees: zittende) ovaties. Cactus Lee krijgt het zwaar enthousiaste publiek in de goed gevulde zaal met gemak uit de stoelen. ‘Bad Luck’ en ‘Easy Money’ ademen de zeer ontspannen sfeer van stoffige dansvloeren in Austinse nachtclubs.
Soms klinken de liedjes van Kevin Dehan sentimenteel en ouderwets maar dit is in alle opzichten inherent aan het western country genre. De gespeelde nummers genieten een perfecte uitvoering en wat opvalt is dat Dehan veelal met zijn ogen dicht zingt. Zou dit een logisch gevolg zijn de concentratie op te brengen en al die mooie spitsvondige teksten over het Texaanse leven en identiteit, familie, liefde en verlies aan zijn publiek te verwittigen? Kevin Dehan zal het weten!
‘Lone Star’ gaat over het nationale bier van Texas. Het biertje waar honky tonk held Dale Watson destijds in het Patronaat behoorlijk opzichtig reclame voor maakte. En deze Texanen zijn ook zeker niet vies van een slok bier (of tien)! Het verhaal gaat dat de band in Lint (B) daags voor het optreden in Leiden het beste bier ooit hebben gecheckt. Althans, dat meenden de Belgen in Lint. Uiteindelijk gaat er natuurlijk niks boven hun eigen hometown Lone Star bier.
Tot de introductie van zijn band is er behoudens een kort knikje geen interactie met het publiek. Maar daar gaat het vanavond ook niet om. Zoals een goede voetballer zijn voeten laat spreken doet Kevin Dehan dat met zijn karakteristieke warme countrystem en de band met een solide begeleiding en zeer fijne gitaarsolo’s.
Cactus Lee straalt de diepgewortelde liefde uit voor Texaanse honky-tonk georiënteerde country. Kevin Dehan schrijft alle liedjes zelf maar toch is er vanavond ruimte voor drie coversongs of “some real Texas music”, zoals Dehan het zelf omschrijft.
En na een korte bierpauze viert met een eigen bewerking van Janis Joplin’s ‘Mercedes Benz’, Willie Nelson’s ‘Going Down’ en ‘London Homesick Blues’ van ‘Gary P. Nunn’ de nostalgie hoogtij! Helaas is de pedalsteel zoals die op enkele Cactus Lee platen het karakteristieke geluid bepaalt niet meegenomen naar Leiden, maar ook zonder dit instrument is er genoeg te genieten.
Hoofdzakelijk dus nieuwe liedjes vanavond van de officieel nog te verschijnen nieuwe plaat, ‘Lee’s Dream’. Relaxte western countryrock met oer-Texaan Doug Sahm en Jerry Jeff Walker als belangrijke referentiekaders. En qua tekstbeleving is bijvoorbeeld ook een John Prine ook nooit ver weg.
De set wordt zorgvuldig opgebouwd met de nieuwe songs, drie classic Texascovers en de finale die ingeluid wordt met twee solonummers door Dehan zelf. Afsluitend de encore, waarvan de titel me even is ontschoten en deze vier supercoole Texanen de stier nog eenmaal heel stevig bij de horens vatten en iedereen nog even z’n ‘zegje’ mag doen.
Want laten we wel zijn, Cactus Lee is dan wel het soloproject van Kevin Dehan, vanavond opereerde dit kwartet stuk voor stuk begaafde muzikanten als een hecht ingespeeld collectief. Je hoeft echt geen kenner te zijn om de virtuositeit van de band Cactus Lee te erkennen.
Klassieke Texas western country! Texas Twang! Country muziek voor sjieke cowboylaarzen zoals je die alleen in de saloons en nachtclubs in Texas tegenkomt. Waar maak je dat in Nederland nog mee? Nou, in de Qbus Club in Leiden natuurlijk. De club die met zijn boeiende Americana-parels altijd verrast en met gemak de metamorfose aanneemt van de band die er op dat moment speelt. Deze avond was dat niet anders. Nachtclub Qbus en Cactus Lee verzorgden een avond alsof de groovy Seventies nooit hebben opgehouden te bestaan.
