Jeffrey Halford and The Healers stonden Dinsdag 29 September 2026 jl. in Muziekhuis Qbus – Leiden. Tekst Keimpe Sliep en foto’s Paul de Vries. Klik HIER om zijn gehele album te kunnen bekijken.
Met een immer gestaag groeiend publiek en een behoorlijke trouwe fanbase in met name Nederland, België en Duitsland maakt Jeffrey Halford met The Healers deze weken de rondreis door de Oude Wereld voor zijn negende Europese tournee. Vergezeld met, toeval of niet, zijn negende studioplaat ‘Used Parts’ onder de arm. Het is de nieuwste en volgens enkele media zijn meest directe en emotioneel aangrijpende album tot nu toe.
Met deze nieuwe plaat vinkt de geboren Texaan een nieuw hoofdstuk aan in zijn toch al lofwaardige carrière. Het album laat als op al zijn andere platen die uitgesproken halfgruizige stem horen, een heerlijke mix van soulvolle rauwheid en oprechte gevoeligheid.
Vanavond is het de beurt aan de Qbus Club in Leiden. In het kader van een nieuwe aflevering uit de serie “van Polanen Presenteert!”. Exact een jaar en twaalf dagen na het overweldigende ‘Kerosine’ vinyl releasefeest van destijds. Het is de derde van de zes Nederlandse venues waar Halford met zijn Healers deze tour de podiums onveilig zal gaan maken. En bijna als vanzelfsprekend is The Blues Alone? erbij.
Het welkom en de sfeer in mijn favoriete zaaltje aan de Middelstegracht, inmiddels ook bekend terrein voor Jeffrey Halford and The Healers, is bij binnenkomst hartelijk en gemoedelijk als altijd.
Na een uitgebreide aankondiging waarin organisator Hans in het zonnetje wordt gezet, Halford’s nieuwe plaat wordt aangeprezen en enkele persberichten over de band worden geciteerd is er dan eindelijk het warme welkom: “Dames en Heren! Please welcome: Jeffrey Halford and the Healers!”
Met een vriendelijke “good evening, we had an incredible day in Leiden” gaat de band meteen los met ‘Lost and Found’ (een nummer van zijn tweede studioplaat ‘Hunkpapa’ waar Halford de enige echte Chuck Prophet liet opdraven).
‘Bright Lights’ en ‘Chasing Forgiveness’ hebben een heerlijk relaxte vibe die de voor ons ongebruikelijk hoge temperaturen voor eind september overstijgen. ‘The smell of your perfume’, zingt Jeffrey Halford. Eigenlijk geurt vanaf dat moment de zaal naar die parfum van soms lome maar altijd zwaar inspirerende rock and roll songs.
Het fijne is dat Jeffrey Halford ons trakteert op een setlijst die hij zorgvuldig samenstelt uit zijn hele oeuvre. De selectie is mooi verdeeld over bijna alle uitgebrachte studioalbums tot nu toe.
‘Echte’ hits heeft ie niet. Sterker, Halford is de hit en het sterke en veelzijdige gitaarspel van Halford deze show benadrukt zijn zelfverklaarde en eigenzinnige rockandrollcountrysoul.
Echter, geen Halford zonder The Healers. Zo staat daar links bij de boxen de imposante verschijning van Kevin T. White, de man verantwoordelijk voor de strakke en ritmische baslijnen.
Aan de andere kant al jaren zijn partner in crime, Adam Rossi die slagwerk, zang én de toetsen bespeelt! The Healers, dus. Een helend gezelschap dat samen met hun frontman een hecht bandgeluid hebben laten ontaarden in een waanzinnig mooie rock and roll show.
De gospelblues ‘Second Change’ is een eerste ‘rustpunt’ in deze show. Als je al wil spreken van rust; Halfords’ slide spel op dit nummer is een weldaad voor de oren die niet alleen een berg adrenaline door je lijf jaagt maar ook de armhaartjes in opperste vervoering brengt.
Tijdens ‘Nine Hard Days’ gaan de beentjes definitief los van de vloer. Stilstaan is geen optie meer! Adam Rossi verstaat de kunst zijn fijnbesnaarde slagwerk tot in de perfectie te beheersen. Die beheersing is zo meesterlijk dat je de titel drummer eigenlijk niet eens in de mond mag nemen. Tegelijkertijd bewerkt hij de toetsen door een diepvette orgelsolo uit zijn vingers te toveren waar Halford als een soort tweegevecht zijn solo doorheen vuurt.
‘Mississippi Flyer’ is het verhaal van Bill Wyman. ‘Good old’ Bill is zo aardig geweest Halford te vragen om zijn versie uit 2004 op te nemen voor zijn nieuwe cd en te spelen tijdens de nieuwe tour. Nou is Jeffrey Halford de beroerdste niet; hij zet het op zijn plaat en laat zijn publiek elke avond genieten van deze heerlijke energieke swamprocker.
Helaas komt ‘Mississippi Flyer’ in de plaats van ‘Dead Man’s Hand’, één van mijn favoriete liedjes van ‘s mans hand. Maar ja, je kan nou eenmaal niet altijd krijgen wat je wil. En overbodig om te vermelden dat een link met de Rolling Stones mijn muziekhart immer een slag doet overslaan.
Het esthetische ‘10.000 Miles’ is met werkelijk fabuleus pianospel de schone sfeervolle ballad op de setlist. We kunnen nu echt even op adem komen om ons op te maken voor de grande finale.
De overtuigende manier waarop Jeffrey Halford en Adam Rossi het in ‘Rainmaker’ bijna uitschreeuwen een regenmaker nodig te hebben zou je ondanks het prachtige weer bijna oprecht wensen dat de regen met bakken uit de lucht komt vallen. Samen met de haast klassieke rocker ‘Willa Jean’ van de plaat ‘West Towards South’ is dit het perfecte slotstuk van een perfecte avond.
‘Walk To The River’ is de gewenste toegift. Wat een indrukwekkende apotheose brengt deze meezinger toch met zich mee. Het smaakt naar zoveel meer maar met deze publieksfavoriet is een heerlijk avondje toch echt aan z’n eind gekomen. Gelukkig weten we dat het nooit lang wachten is op de volgende Jeffrey Halford and The Healers tour.
Hoewel eigenlijk al een beetje een oude bekende van Qbus presenteerde Van Polanen maar weer eens een gepolijste parel uit de rootsscene. Ditmaal dus Jeffrey Halford, de charismatische liedjesschrijver en unieke muzikant uit San Fransisco. De man met z’n bandmaatjes die het rock en roll hart op de juiste plaats dragen.
Is er dan helemaal niks te klagen over deze geweldig mooie muziekavond? Jazeker wel! Die verrekt lange commercial break tussen de twee sets door. Alle begrip voor de commerciële belangen van zaal en muzikant maar het haalt toch een beetje de sfeer en het ritme uit het optreden. Maar goed, dit sfeerverslag zou geen sfeerverslag zijn als ik die na dit geweldige optreden in mineur zou afsluiten.
Eens in de zoveel tijd ben je getuige van een optreden van een stel authentieke muzikanten die na afloop nog tijden op je netvlies zal blijven staan. Eentje die je niet gauw meer vergeet. Deze gedenkwaardige dinsdagavond in de Qbus Club in Leiden was er weer zo één!
