De derde editie van het Wild & Vri-j Festival vond Vrijdag, Zaterdag en Zondag 18,19 en September 2026 jl. op de Hopplantage – Ziewent plaats. Onderstaand een sfeerverslag van Vrijdag en Zaterdag. Tekst en foto’s Keimpe Sliep.
Wi-j bint d’r weer! In gewoon Nederlands betekent het: we zijn er weer! Een weekendje paraat in de Achterhoek voor een sterk staaltje op Amerikaanse leest geschoeid volksvermaak op de hopplantage van Zieuwent. De plantage bij dit Achterhoekse dorpje staat voor het derde jaar op rij garant voor het ongelofelijk coole driedaagse festival, Wild & Vri-j. Oftewel, ongedwongen een weekend lang genieten zonder gedoe. En mooi om te weten. Ze brouwen er hun eigen bier, dat van Nathals. Goed bier met een goede naam en de bands die ze er uitnodigen zijn stuk voor stuk top en passen bij de sfeer die deze regio ademt.
Terug naar de natuur, “Wild” van goede muziek, eten en drinken. “Vri-j” van commercie en weg van de gebaande paden!”
Met een zo goed als Nederlandse programmering met her en der wat verdwaalde Amerikanen (Ted Russell Kamp, Dede Priest), een Brit op zondag (Dom Glynn and his Sunday Best) en de Mexicanen van de Hi-Ballin’ Daddies dekt dit stukje tekst volledig de lading van een weekend om U tegen te zeggen.
The Bintangs, bijvoorbeeld, brengen er zaterdagavond prime time hun allerlaatste festival gig. En dat was me een show, zeg! De oude man van tachtig (!!!), rocker in hart en nieren Frank Kraaijenveld heeft zich maar weer eens onsterfelijk gemaakt.
Het weekend ving aan met de ‘bbq band’, Whiskey and Lace. Mooie countrymuziek tijdens de bbq om alvast op stoom te komen.
Ted Russell Kamp (US) en zijn compagnon Edwin Jongedijk van Sunken Lands borduren hier op voort en openen officieel Wild &Vri-j met hun fijnbesnaarde tekstueel sterke liedjes.
Met de bij vlagen gruizige Mississipiblues die Dede Priest & Johnny Clark’s Outlaws (US/NL) en Little Hat ons voorschotelen slaan ze de spijker op hun kop! Dit is waarvoor je niet voor niets de lange reis naar het Oosten maakt. “The Blues is Number One!
The Hi-Ballin’ Daddies (MEX), die tussendoor de geannuleerde Mavericks tribute vervangen, maken er op het Plantage podium een mooi ’50’s rock and roll uurtje van.
Wat te denken van Little Hat? Een trio dat je omver blaast met hun heerlijke grofkorrelige, gretige garageblues met een flinke scheut rock-‘n-roll.
En dan moest de zaterdag nog komen. Kan zo’n machtig mooie vrijdag nog mooier? Ja, dat kon!
Silas J. Dirge kwam langs op vriendelijk verzoek van Jelle Spexschoor, een van de organisatoren van Wild & Vri-j. Het zou zijn eerste show in elf jaar en de eerste met zijn band in deze samenstelling zijn.
De zwartgalligheid met teksten over de duivel en de dood spatte er vanaf. Wat te denken van die bizar mooie uitvoering van Townes Van Zandt’s ‘Waiting Around To Die’? Duisterder zou het bij daglicht niet worden. Wat mij betreft één van de hoogtepunten van het festival.
In de vet groovende bluesrockband Ruby Electric huist Maaike Bokseveld die haar mannetjes staat met haar ongelofelijk strakke powervoice.
‘Nashville Kid’ Koen Vael uit West-Brabant, met pedalsteelcrack Keenan Chuck in de gelederen zorgt met zijn ’90’s country voor het onbetwiste saloonbargevoel.
Zeg je rauwe ongepolijste blues met supervette gitaarsolo’s en het DNA van Cuban Heels dan zeg je The Hoochies. Wat een op-het-puntje-van-je-stoel band is dat!
The Bintangs, nogmaals, met als enige nog levende original, zanger en bassist Frank Kraaijenveld gaven een show weg als zaten ze in hun jongste dagen. Deze man pretendeert op geen enkele manier al tachtig te zijn. Desondanks was dit het voorlaatste optreden van The Bintangs ooit.
Mambo Sun is een geval apart. Met jongens van de bands Stones Sessions en The Grand East zetten ze o.a. met het van Hot Chocolate gepikte ‘Everyone’s A Winner, Baby’ de dansvloer voor het Pick-up podium om in een ongeëvenaarde vlammenzee. Zanger Jeffrey Hendriks lijkt de energie uitgevonden te hebben. Nóg zo’n hoogtepunt op dit geweldige festival!
Al deze topbands, tesamen met de setting, het werkelijk schitterende festivalweer, de zelfgemaakte patat met mayonaise en die zalige, eigenwijze, rebelse Nathals biertjes van eigen bodem maakten Wild en Vri-j op die charmante plantage tot wederom een onvergetelijke en zeker weer voor een herhaling vatbaar festival.
Wild & Vri-j was weer precies datgene wat het moest zijn! Of zoals ze het zelf plachten te zeggen: “Wild & Vri-j is ooit bedacht als een festival dat teruggaat naar de basis. Niet groter, niet drukker en niet ingewikkelder dan nodig. Een plek waar je samenkomt, geniet van goede muziek, lekker eten, een koude Nathals en alles wat er tussendoor gebeurt!”
Hulde aan de gastheren Tijn Spekkink en Jelle Spexschoor en hun team voor de geweldige organisatie. Alles viel perfect op zijn plek!
De volgende editie is op 17, 18 en 19 september 2027. De datum staat al vetgedrukt in mijn agenda. Ik kijk er nu al naar uit!
