Het Swing Wespelaar festival vond plaats op 21, 22 en 23 Augustus 2025 in Wespelaar-Haacht (BE). Hieronder het sfeerverslag van Zondag 23 Augustus. Tekst en foto’s van Dick van der Wilt. Klik HIER om zijn gehele album te bekijken.
De zondag van Swing Wespelaar belooft opnieuw een mooie en afwisselende festivaldag te worden. Op het programma staan Nienke Dingemans Band, Guto Konrad, Skyler Saufley, TEE, Kat Riggins & Blues Revival en als afsluiter The Temperance Movement. Een programma met blues, bluesrock, rockabilly en stevige rock. Kortom: voor iedere muziekliefhebber valt er genoeg te genieten.
Nienke Dingemans zet meteen een geweldig stempel op het festival. Het lijkt wel alsof deze band met de maand beter wordt. Als je hoort en ziet waartoe deze dame in staat is, is dat eigenlijk ongelofelijk.
Ook de begeleiding, met de invalgitarist Marc Jansen, is geweldig. Ik zag Nienke en haar band eerder op Brielle Blues, waar technische problemen ervoor zorgden dat de band behoorlijk uit het ritme werd gehaald. Daar was vandaag gelukkig niets van te merken. Sterker nog: Wespelaar zet dat optreden even dubbel en dwars recht.
Nienke weet met haar stem en haar muziek zelfs bij mensen een traantje los te maken. Dat zegt veel over de manier waarop zij haar muziek brengt.
De bas (Niels van Arnhem) en drums (Lars Hoogland) leggen een uitstekende basis, waardoor zang en gitaar alle kanten op kunnen. De muzikanten geven elkaar de ruimte en dat zorgt voor een optreden dat vanaf de eerste minuut staat als een huis.
Mocht je Nienke Dingemans en haar band nog niet kennen: ga ze zeker bekijken wanneer ze bij jou in de buurt spelen. Daar ga je absoluut geen spijt van krijgen.
Wat een geweldige opening van de festivaldag!
Na Nienke is het tijd voor Guto Konrad, opnieuw een bluesrockband met een gitarist die duidelijk weet hoe hij een feestje moet bouwen.
Het gitaarspel is ruig, stevig en voorzien van heerlijke lange solo’s. Het is misschien niet voor iedereen weggelegd, maar ik hou er wel van. Een lekkere, stevige sound en vooral flink wat volume. En ach, dat mag de pret niet drukken.
Guto Konrad heeft zijn Fender duidelijk uitstekend onder controle. Hij laat de gitaar spreken en het publiek geniet er zichtbaar van.
De lange solo’s worden gedragen door een stevige bas (Loris Tils) en strak drumwerk (Samuel Rafalowicz), waardoor er een heerlijk fundament onder de muziek ligt.
Ik begreep dat Konrad de dag ervoor in Culemborg ook al een feestje had gebouwd. Op Swing Wespelaar doet hij dat nog eens dunnetjes over. Onder het genot van een biertje en met de zon erbij is dat helemaal geen straf. Het is gewoon genieten.
Na de scheurende gitaar van het vorige optreden schakelen we over naar iets totaal anders: rockabilly in zijn puurste vorm. Met contrabas, drums, toetsen en de karakteristieke sound van een oude Fender-gitaar neemt Skyler Saufley ons mee naar de swingende wereld van de jaren 40 en 50.
Saufley is een Amerikaanse blues- en rock-’n-rollartiest uit Alabama. Inmiddels heeft hij ook in Europa een stevige reputatie opgebouwd en is hij een graag geziene gast op festivals.
Skyler’s muziek grijpt terug naar de roots van de rock-’n-roll, met invloeden uit de klassieke blues, jumpblues, swing, boogie-woogie en West Coast-blues. Namen als T-Bone Walker, Muddy Waters, Chuck Berry en Jerry Lee Lewis klinken duidelijk door in zijn stijl.
Toch voelt het nooit als een simpel eerbetoon aan het verleden. Saufley geeft deze oude muziek een eigen, frisse en moderne uitvoering. De combinatie van gitaar, zang, drums (Denis Agenet), de stevige contrabas (Abdell B Bop) en de piano (Anita Fabiani) zorgt voor een swingend en energiek geheel.
Het ene moment gevoelig en melodieus, het volgende moment rauw en opzwepend. Stil blijven staan wordt dan ook behoorlijk lastig!
Met Skyler Saufley krijgen de bezoekers opnieuw iets totaal anders voorgeschoteld dan tijdens het vorige optreden. En juist die afwisseling maakt een festival als Swing Wespelaar zo bijzonder. Van gevoelig tot rauw, van scheurende gitaren tot swingende rockabilly: er is voor ieder wat wils.
Dan is het tijd voor TEE & Band.
De bezetting bestaat uit Marc “TEE” Thijs op zang, gitaar en harmonica, Fabrice Bessouat op drums, Renaud Lesire op bas, Roel Spanjers op toetsen en André De Laat op saxofoon. Samen vormen zij de nieuwe band rond Marc Thijs tijdens zijn comeback in 2026. TEE is eerder bekend van onder andere The Slime Hunters, The Healers en The Electric Kings.
Vanaf het begin valt vooral de heerlijke sound van de band op. TEE & Band brengt een fijne mix met veel lekkere shuffles en een sterk ritmisch fundament. Het publiek geniet zichtbaar en hoorbaar met volle teugen.
De band weet een sfeer neer te zetten waarin de muzikanten alle ruimte krijgen om hun eigen kwaliteiten te laten horen. Het gitaarspel van Marc “TEE” Thijs klinkt heerlijk en wordt regelmatig aangevuld met een aangename Daxsound, die voor extra kleur zorgt. De verschillende instrumenten vullen elkaar uitstekend aan. Samen zorgen ze voor een warme, ritmische en energieke sound.
Wat vooral opvalt, is hoe prettig de band samenwerkt. De muzikanten luisteren naar elkaar en voelen elkaar op het podium uitstekend aan. Dat blijkt misschien wel het beste uit een bijzonder moment tijdens het optreden: de band was zelfs in staat om een nummer te spelen dat nog geen tien uur oud was. En dat zonder fouten!
Dat zegt veel over het muzikale niveau, het vertrouwen binnen de band en de flexibiliteit van de muzikanten. Iedere muzikant krijgt bovendien de ruimte om zijn eigen ding te doen. Dat maakt het optreden levendig en zorgt ervoor dat de individuele kwaliteiten goed tot hun recht komen.
Ook toetsenist Roel Spanjers laat zich nadrukkelijk gelden als een uitmuntende speler en levert een belangrijke bijdrage aan het totale geluid.
De bas van Renaud Lesire en drums van Fabrice Bessouat zorgen ondertussen voor een stevig en heerlijk ritmisch fundament, terwijl de saxofoon van André de Laat extra dynamiek en kleur toevoegt.
De nieuwe samenstelling van TEE & Band blijkt op Swing Wespelaar dan ook een uitstekende combinatie. Het zijn stuk voor stuk geweldige muzikanten, maar vooral de manier waarop ze als geheel spelen maakt indruk. De band klinkt hecht, zelfverzekerd en muzikaal volwassen.
TEE & Band laat tijdens Swing Wespelaar horen dat de comeback van Marc “TEE” Thijs meer is dan alleen de terugkeer van een vertrouwde naam. Met deze nieuwe band staat er een formatie die op hoog niveau kan spelen en tegelijkertijd het publiek weet mee te nemen in de muziek.
Een fijne band met een lekkere sound, veel groove, heerlijke shuffles en zichtbaar plezier op het podium. Het publiek geniet met volle teugen — en terecht!
Rond achten is het tijd voor Kat Riggins & Blues Revival.
De meeste bluesliefhebbers kennen haar inmiddels en ze is duidelijk erg populair binnen de blueswereld. Later zal blijken dat veel bezoekers speciaal voor haar naar Wespelaar zijn gekomen. Na haar optreden vertrekken namelijk behoorlijk wat mensen. Maar eerst is het tijd voor het feestje met Kat.
Het is alweer een tijdje geleden dat ze in Nederland was. Ik zag haar een aantal jaar geleden in Kwadedamme en daar maakte ze al behoorlijk indruk op me. Het is bovendien een ontzettend leuke dame, die duidelijk geniet van het contact met haar publiek.
Ook de kwaliteit van haar band – vaste gitarist Hein Meijer a.ka. Little Boogie Boy en getrouwe Brian Kruit op bas. De toetsenist is Elvis Sergos en de drummer heet Andreas Carree is fantastisch. Kat wordt gedragen door haar muzikanten, die haar alle ruimte geven om haar eigen show te maken.
Ze vertelt dat ze het geweldig vindt om weer in Europa te staan en zoveel bekenden terug te zien. Dat meent ze ook echt. Nadat ze dit heeft verteld, draait ze haar hoofd even weg om een traantje weg te pinken. Dat moment zegt genoeg.
Ze heeft het zichtbaar ontzettend naar haar zin en het publiek hangt volledig aan haar lippen. De begeleiding van de band is superstrak. De muzikanten voelen steeds perfect aan welke kant Kat met een nummer op wil.
Maar Kat blijft natuurlijk niet netjes op het podium staan. Op een gegeven moment maakt ze een uitstapje en gaat via de podiumtrap naar beneden om tussen haar fans door te lopen en te zingen. Omdat Kat niet zo groot van stuk is ben ik haar al snel kwijt in mijn zoeker. Ze verdwijnt letterlijk tussen de mensenmassa, waar iedereen haar wil aanraken. En Kat vindt het geweldig. Je ziet dat het haar raakt.
Na een kleine dwaling tussen de lange mensen weet ze uiteindelijk weer bij het podium te komen. Alleen staat ze nu aan de andere kant van een afzetting; dus moet ze nog even klimmen om weer boven op het podium te komen. Met wat hulp komt ook dat helemaal goed. Als ze weer op het podium staat, zie je haar stralen.
Kat Riggins zet samen met haar band een geweldig optreden neer. Een optreden waar je met een grote glimlach op terugkijkt. Ik begrijp dat Kat volgend jaar weer terugkomt. Ik weet in ieder geval al dat ik haar dan zeker opnieuw ga bezoeken. Topband, topzangeres!
Als afsluiter van een geweldig weekend op Swing Wespelaar is het dit keer de beurt aan The Temperance Movement. De Britse bluesrockband, opgericht in 2011, brengt precies wat je van een waardige festivalafsluiter mag verwachten: energie, passie en een flinke dosis rock ’n roll. De huidige bezetting bestaat uit Phil Campbell op zang, Paul Sayer en Luke Potashnick op gitaar, Nick Fyffe op bas en Simon Lea op drums.
De muziek van The Temperance Movement is een heerlijke mix van bluesrock, classic rock, soul en southern rock, met invloeden van grootheden als The Rolling Stones, Free, Led Zeppelin en The Faces. En dat hoor je terug in hun sound: rauw, meeslepend en met een flinke dosis gevoel.
Vooral zanger Phil Campbell is een opvallende verschijning op het podium. Met zijn karakteristieke rauwe bluesstem en tomeloze energie stuitert hij van de ene naar de andere kant van het podium. De rest van de band doet daar absoluut niet voor onder en samen zetten ze een strak staaltje rock neer.
Het gaat er stevig aan toe. Snel, hard en vol energie. Precies zoals je hoopt dat een festivalafsluiter klinkt. Voor behoorlijk wat bezoekers is dit het moment waarop een prachtig festivalweekend langzaam ten einde komt. Moe maar voldaan, met de laatste gitaarriffs nog in de oren, kan de balans worden opgemaakt.
Het een mooi en divers weekend. Van gevoelige, ingetogen nummers tot snoeiharde rock en alles daartussenin. Juist die afwisseling maakt Swing Wespelaar zo bijzonder. Muziek met gevoel, muziek om op te dansen en muziek die je gewoon recht in je ziel raakt. Vorig jaar kon ik er door gezondheidsproblemen helaas niet bij zijn. Juist daarom voelde het extra bijzonder om er dit jaar weer te kunnen staan en, gelukkig in goede gezondheid, volop te kunnen genieten van dit prachtige weekend.
Swing Wespelaar, bedankt voor de gastvrijheid, de geweldige sfeer en de fijne samenwerking. Het was weer genieten van begin tot eind. Hopelijk tot een mooie volgende editie!
