La Ratte speelde Zondag 08 Februari 2026 jl. in het Slachthuis van Haarlem. Tekst Keimpe Sliep en foto’s Dick van der Wilt. Klik HIER om ‘t gehele album te kunnen bekijken.
Zoals de La Ratte een Franse aardappel is voor culinaire fijnproevers is La Ratte dé band voor de hedendaagse bluesvibe.
De laatst verwachte plek voor een bluesconcert in het kader van Haarlem Roots House is het Slachthuis in Haarlem, een serieus punkhol. Haarlem Roots House is de muzikale dependance van de befaamde Haarlem Blues Club waar door The Blues Alone? de pennen al geregeld werden geslepen om menig legendarisch concert in beeld en verslag vast te leggen. Het Slachthuis is wat dat betreft nieuw op de lijst met venues.
Haarlem Roots House heeft zijn oorsprong in het café van Patronaat en wordt gepresenteerd door Thomas Toussaint. Een langgekoesterde wens van Toussaint was om Haarlem Roots House in het Slachthuis te huisvesten maar het Slachthuis was alleen maar voor punk, werd er gezegd. Die vasthoudendheid werd gelukkig achterhaald en zie daar, de primeur voor een bluesconcert in de voormalige slachterij aan Rockplein nr. 6 is aan het Arnhemse La Ratte.
Aankondigingen van optredens van La Ratte in de Randstad worden in mijn agenda per definitie met rode pen omrand. Enerzijds omdat La Ratte niet al te vaak deze contreien opzoekt en anderzijds omdat een gig van La Ratte de zekerheid biedt van een onvergetelijk avondje rhythm and blues.
La Ratte’s idealen voor ‘het hoogste podium’ zijn de kerk van Paradiso en het hoofdpodium van het Moulin Blues festival. Harm verklapt me voor het optreden een andere grote droom die werkelijkheid gaat worden. Dit is een nieuwtje wat nog even achter de schermen blijft maar zal zeer zeker spoedig wereldkundig worden gemaakt!
Maar vanavond zal La Ratte dus eerst het dak van het Slachthuis af spelen! ‘Gotta See About A Girl’ van hun eerste cd, ‘Ashtray’, bijt het spits af gevolgd door ‘Love’, een haast authentieke ‘Bo Diddley’, die de eerste vette solo van de avond herbergt waarvoor liefhebbers onder andere naar de concertzalen trekken.
Harm Van Essen werd in een filmpje op Facebook gespot met een lapsteel op zijn schoot. Hij zou desgevraagd hebben gezegd te weinig te hebben geoefend om het instrument voor “Haarlem” onder de knie te hebben. Godzijdank ging van Essen oefenen. En hoe!!
Met een bewerking van ‘Rocking With Hop’ van de oude bluesman en steelgitarist Harding ‘Hop’ Wilson als levend bewijs.
‘Come On In’ zou het perfect doen op de set-list van de North Mississippi All Stars en is samen met ‘Walking At Night’ en het fenomenale ‘Trouble’ het hoogtepunt van de show!
Van Essen’s stem houdt het prima ondanks, of misschien wel dankzij, een opgelopen verkoudheid. Sterker nog, door het euvel krijg je steeds meer het gevoel van de blanke wiens stem ongemeen dicht tegen die van een zwarte aan schuurt.
La Ratte is frontman Harm van Essen op gitaar en zang en sinds “Slachthuis Haarlem” ook op de lapsteelgitaar.
La Ratte is ook Nicolas Karolewicz op de (contra)bas a.k.a. ‘Best Dressed Man’ met zijn contrabas die net zo stijlvol is als hijzelf.
En La Ratte is zeker ook Jochem Jorissen, verantwoordelijk voor de strakke beat en de immer rake klappen op de drums.
Harm van Essen schrijft alle La Ratte songs zelf. Geïnspireerd door rock-‘n-roll, rhythm and blues, de Mississippi Hillsound, old-school boogie én met op het podium zo nu en dan een eerbetoon aan een oude bluesheld laat La Ratte het aloude cliché van jongemannen in oude zielen voortleven.
Hoewel de aangekondigde 90 minuten nog lang niet zijn volgespeeld kondigt Harm het laatste liedje alweer aan. ‘God Knows (I’m Not The Only One)’ wordt wel een hele lange, aldus Van Essen. En er zijn cd’s te koop. Om zo en passant nog wat centen bij elkaar te schrapen om de terugreis naar het verre oosten te bekostigen.
Aan het eind van het optreden introduceert Thomas Toussaint het Haarlem Roots House gebeuren aan het Slachthuispubliek. Voor de meesten is het wel bekend.
Zo zijn er voor de komende periode Haarlem Roots House concerten in het Slachthuis en in Theater van de Liefde, ook in Haarlem. 12 April a.s. zal het ook niet onbekende Bacon Fat Louis de grondvesten van de Slachthuisbuurt doen laten schudden.
La Ratte doet na deze aankondiging op het podium nog een laatste keer een stap naar voren voor een machtige makeover van RL Burnside’s ‘Going Down South’. In contrast met eerdere berichtgeving meen ik hier in van Essen toch echt de jonge Peter Green te bespeuren.
Alle groten, noem er nóg meer, komen zo vanavond samen in La Ratte. Een enthousiaste zeer goed op elkaar ingespeelde band die al het mooie uit de Mississippi in geheel eigen stijl snijdend door hart en ziel naar een zeer enthousiast ‘Slachthuis’ brengt.
Waar in den lande een discussie is ontstaan over het verdringen van authentieke bands door tribute-bands is het Slachthuis vanavond decor van een verdomd authentieke gebeurtenis.
Vijfenvijtig voorverkochte kaarten plus aanloop en vertegenwoordiging van The Blues Alone? La Ratte doet aan klantenbinding. De zaal is zeker niet uitverkocht maar in vergelijking met de vorige Haarlem Roots House twee jaar geleden in Patronaat is het publieksaantal verdubbeld. La Ratte is hot en laat in negentig gedenkwaardige minuten de tijd door je vingers glippen. Het punkhol aan het Rockplein 6 was voor deze avond even het domein van de drie coolste blues jongens van dit moment.
