Laurence Jones - On My Own - The Blues Alone?

Album: On My Own
Artist: Laurence Jones
Record Label: Ron Records
Release Date: 23/01/2026

Recensie: Nicolette Johns

Drie maal verkozen tot Young Artist of the Year door de British Blues Awards, uitgeroepen tot Best European Guitarist door de European Blues Awards, een plaats in de British Blues Hall of Fame, diverse bijzondere samenwerkingen zoals die met Jeff Beck, Buddy Guy en touren met Walter Trout en Status Quo dat alles mag de bijna vierendertig jarige Laurence Jones op zijn palmares schrijven. Zelf zag ik Jones voor het eerst in 2015 zijn blues-rock verkondigen, toen nog samen met bassist Roger Inniss en ook al is de blues-rock niet écht mijn ding, ik zag destijds wel zijn talent en potentie.

On My Own is het allereerste akoestische solo-album van de blues-rock gitarist; op dit album keert Jones terug naar zijn roots en verkent hij zeer persoonlijke thema’s die voortkomen uit zijn voortdurende strijd tegen de ziekte van Crohn valt er in de mail van de promoman te lezen. Zelf zegt de jonge Laurence over dit solo-album: “Een groot deel van dit album gaat over mijn gevechten en uitdagingen in het dagelijkse leven met deze onzichtbare en levensbedreigende ziekte.” De schijf komt na wat Jones zelf beschrijft als zijn zwaarste jaar ooit in de strijd met de ziekte van Crohn. “Ik vond een manier om door te gaan door solo verder te gaan.” aldus Jones.

Jones pakte al op zijn achtste een gitaar op, is klassiek getraind maar breekt rond z’n twintigste door en wordt inmiddels gezien als een van de beste blues-rock gitaristen van zijn generatie. Met de release van On My Own verruilt Laurence zijn vertrouwde krachtige, elektrische expressie voor ingetogen, intieme akoestische articulatie; een enorme verandering die de zijn artistieke ontwikkeling in de spotlight zet.

De opener ‘One Life’ werd al eerder op single uitgebracht als hommage aan z’n grootvader, die volgens Jones z’n beste vriend was. Het nummer huist ‘n zinderende slidegitaar die de innerlijke strijd tussen opgeven en doorgaan krachtig verwoord. De vocals zijn sober en Jones’ stem zoek het evenwicht tussen wanhoop en wilskracht. Deze opener maakt meteen zijn dagelijkse strijd duidelijk: ‘n leven in de showbizz met aan de horizon z’n ziekte. Wat levenslustiger is de melodie van ‘Life I Made’. De track is energieker dan verwacht, wat een mooi tegenwicht biedt aan het donkere thema van de openingstrack.

Waarschijnlijk met Buddy Guy in het achterhoofd geschreven is de titeltrack ‘On My Own’. De song grijpt instrumentaal terug naar de akoestische Mississippi blues; het klinkt stevig en toch fragiel. Wat mij betreft is dit nummer het emotionele middelpunt van het album zonder de andere songs tekort te willen doen. Jones’ akoestische gitaar klinkt zuiver en zijn vocalen zoetgevooisd. De simpliciteit van het nummer legt met een doffe klap de essentie van de eenzame strijd op tafel. In ‘Get Back Up’ horen we naast de gitaar-getokkelde melodie effecten op de zang-microfoon die de song een dynamische vibe meegeven waardoor ik inmiddels met de teentjes het ritme op de vloer mee tik. Net als de voorgangers ook in deze song weer karaktervolle vocals die het thema van opstaan na tegenslag treffend onderstrepen.

‘Ain’t Coming Back No More’ is stoer en standvastig, een song dat ondanks het sombere thema toch speels klinkt. Ook de vocalen klinken resoluut en robuust. Een krachtige song waarvan de tekst voor een ieder een andere betekenis zal hebben. ‘Change My Ways’ is lekker uptempo en heeft weer die effecten op de zang-microfoon. De oproep tot verandering is openhartig en emotioneel. Bij tracknummer zeven ‘I Gave My Life To You’ wordt het de luisteraar niet makkelijk gemaakt; handelt de tekst over de liefde of over Jones’ onvermijdelijke lot?

In ‘I’m Giving Up’ horen we een minimalistische melodie met een tekst die luid en duidelijk als een bekentenis van overgave aanhoort. ‘Do You Feel The Same?’ klinkt vriendelijk maar tegelijkertijd fragiel. Jones weet open en eerlijk zijn kwetsbaarheid te tonen. ‘Middle Of The Night’ heeft weer ‘n klassiek akkoordenschema en blues-ritme en dat is waarschijnlijk waarom ook deze song naast ‘On My Own’ tot de persoonlijke favorieten behoort. ‘Beautiful’ is up-tempo, we horen wat backing vocals maar ondanks het vrolijke ritme klinkt de uitsmijter weemoedig.

Het album dat Laurence uit een zekere wanhoop samen met drummer Wayne Proctor produceerde is een rauw, realistisch en reflectief verslag van pijn, kwetsbaarheid, hoop én veerkracht.

Laurence gaat met zijn solo-album ‘On My Own 2026’ op tournee door de UK maar er staan ook twee (!!) data gepland voor een optreden in Nederland:.

04 Maart ’26 – Arnhem, Luxor Live (Tickets Klik HIER )
05 Maart ’26 – Grolloo, Hofsteenge (Tickets Klik HIER)

Tracklist:.