*-* NIET TE MISSEN *-* Sweet Lake City Bluesnight in Zoetermeer

Op de Sweet Lake City Bluesnight (voorheen Blues Festival Night) staat het Stadstheater in Zoetermeer wederom in het teken van geweldige bluesmuziek. Het hele theater zal in het teken staan van geweldige bluesmuziek; een groots indoorfestival waarbij stil zitten bijna onmogelijk zal zijn. Ook dit jaar weer gerenommeerde namen uit binnen- en buitenland op de line-up. Zo zien we o.a. onze eigen Fat Harry & The Fuzzy Licks, Sven Hammond, Five Dollar Shake, The Blue Clay. De internationale ‘touch’ komt van Sean Webster. Laat je verrassen!!

Photo credits: Gerrie van Barneveld, Paul de Vries en Dick van der Wilt.

In het theatercafé kan je maar liefst drie keer genieten van The Blue Clay uit ons mooie Zeeland. Sinds 2006 is The Blue Clay een geliefde verschijning op talloze festivals en blues-routes. Deze dynamische rootsband onderscheidt zich door een unieke mix van blues, rock ‘n roll, zydeco, Tex-Mex en Americana. Met drie albums vol originele nummers op hun naam, heeft de band een indrukwekkende lijst optredens verzameld, waaronder het Kwadendamme Bluesfestival, Baeker Blues, Texel Blues, Hookrock, Zoetermeer Blues, en vele, vele, vele andere podia. Net als vorig jaar zullen zij tussen de act in de twee andere zalen het publiek vermaken met afwisselende sets die worden voorgestaand door Wouter Verhelst (zang, gitaar, accordeon, harp) en Ilse Van Dooren (zang en percussie) samen met hun begeleiders.

Fat Harry & The Fuzzy Licks die in de kleine zaal optreden komen dan weer uit de regio Rotterdam en dit viertal speelt wat het beste als “contemporary blues” is te omschrijven. Met hun kersverse album ‘Zero Ten Alley’ onder de arm zal er ‘n funk, soulvolle draai aan de rhythm ‘n blues gegeven worden. De drjvende kracht achter Fat Harry is Harold van Dorth op vocals en gitaar. Tevens deelde hij regelmatig als openings- of begeleidingsband met Amerikaanse artiesten als Joe Louis Walker, Preston Shannon, Rip Lee Pryor, Lurrie Bell John Primer, Craig Horton, Tail Dragger en Chick Rodgers het podium.

Ook in de kleine zaal zullen Five Dollar Shake het podium bestijgen. Five Dollar Shake – winnaar van Dutch Blues Challenge 2024 – voorziet die cassic blues-rock in een gloednieuw maatpak. Zelf zegt Five Dollar Shake dat hun muziek klinkt als “Soulful, heavy and bluesy; with a cherry on top!”. Die kers op de muzikale taart van Five Dollar Shake is zangeres Lucinda Legaspi. Een ontembare frontvrouw, behept met een fantastisch strot. Voeg daar nog wat gillende gitaren, een huilende Hammond en een stevig staaltje speelplezier aan toe, en je hebt de solide sound van Five Dollar Shake. “That’s a pretty fuckin’ good shake!”

Sean Webster en zijn band treden natuurlijk op in de grote zaal van het theater. Zijn rauwe, krachtige, doorleefde en herkenbare stem, is de opmaat naar een soepel musicerende bluesrock machine zoals deze Sean Webster Band vaak in de media is omschreven. Webster werd als jong ventje al gegrepen door gitaarmuziek en sindsdien is muziek zijn belangrijkste focus in het leven. Dat is te horen, niet alleen op plaat, maar zeker ook het moment dat hij met zijn band de bühne opstapt waar hij steevast zijn dampende bluesrock afwisselt met prachtige ballads. Websters reputatie in de Britse blues en bluesrock scene is groots en ook in Nederland kun je wat TBA? betreft is deze Brit niet meer weg te denken!

Ook te gast in de grote zaal van het Stadstheater Zoetermeer zijn Sven Hammond & Band (voorheen Sven Hammond Soul). Deze band is een echte swingmachine met een enorme interne motor, die stomend, ronkend, krakend, piepend en altijd bedwelmend lekkere Hammond orgel-sound de zaal inpompt. Dirty gritty soul noemen ze het zelf, maar het is veel meer dan dat: sensuele R&B, funky pop en zompige bluesrock. Opperbaas is Sven ‘Hammond’ Figee, die elk concert de houdbaarheidsdatum van zijn orgel op de proef stelt. In het verleden werkte Sven Figee met zangers Ivan Peroti, Jared Grant en John Harris, voeg daarbij een ritmesectie dat een onverwoestbaar fundament legt onder de sublieme riffs en melodielijnen van de gitarist en je hebt een smaakvolle gumbo. Recht naar het hart en “what you see is what you get”.