Eric Johanson trad Dinsdag 02 December 2025 jl. op in Muziekhuis Qbus – Leiden. Tekst en foto’s Dick van der Wilt. Klik HIER om zijn gehele album te kunnen bekijken.
Dinsdagavond 2 december besluit ik voor het eerst in lange tijd weer eens een onbekende route te nemen, richting Qbus in Leiden. Een locatie waar ik nog niet eerder was, dus ik ben nieuwsgierig wat ik daar zal aantreffen. Nadat ik mijn auto in een parkeergarage iets verderop heb neergezet, stap ik naar buiten en vraag ik aan een meneer op straat waar de Qbus precies ligt. De vriendelijke Leidenaar vertelt dat het ongeveer 300 meter verderop aan de rechterkant te vinden is. Hij biedt aan een stukje met me mee te lopen, omdat hij er toch langs moet. Onderweg komen we aan de praat en vertelt hij dat het gebouw vroeger een postsorteercentrum was. Inmiddels heeft het een nieuwe functie gekregen als oefenlocatie en podium voor liveoptredens.
Eenmaal aangekomen merk ik — ondanks dat ik op een plek ben waar ik nog nooit ben geweest — ook hier uiteraard weer bekende gezichten tegen het lijf loop. Ik word hartelijk ontvangen door Hans van Polanen, die me wegwijs maakt in de knusse, maar sfeervolle ruimte. De aankleding is warm en muzikaal: gitaren aan de muur, een gezellige bar, een vriendelijke medewerker achter de tap. De sfeer zit goed — precies zoals je het graag ziet bij een intieme muziekavond.
Vanavond sta ik hier voor Eric Johanson, een Amerikaanse gitarist en singer-songwriter uit Alexandria, Louisiana. Muziek zit diep in zijn familie; zijn grootvader stemde pianos en speelde klarinet, zijn grootmoeder was pianiste en ook ooms en tantes waren actief met cello en bas. Op vijfjarige leeftijd kreeg Eric zijn eerste gitaar en thuis klonk vaak blues. Later ontdekte hij het hardere rock en metal, een invloed die hij zou meenemen in zijn eigen klank.
Als tiener speelde hij op lokale podia — eerst in bluesbands, later ook in underground rockgroepen. Hij trok regelmatig naar New Orleans om met ervaren muzikanten op te treden en studeerde uiteindelijk af aan de University of New Orleans. Na een periode in Nieuw-Zeeland keerde hij in 2010 terug naar New Orleans, waar hij zich ontwikkelde tot veelzijdig sessiemuzikant en inmiddels zijn eigen sound heeft gevormd.
Vanavond staat hij hier samen met bassist William Repholz en drummer Jacob Gartenstein — gewoon in Leiden — op het podium van de Qbus!
Rond 21:00 uur betreedt de band het podium, verwelkomd door een enthousiast applaus uit de goed gevulde zaal. Zodra Eric de eerste snaren aanslaat weet ik: dit wordt stevig, oordoppen aanbevolen. Van dichtbij voel je de volle kracht van de gitaar, maar het is ook direct genieten.
Er wordt gespeeld zonder set-list, maar afwisselend komen oudere en nieuwere nummers voorbij. Aan de reacties van het publiek te merken worden veel geliefde songs herkend.
De band speelt strak, krachtig en fris. Wat me opvalt: live klinkt alles rauwer en minder ingetogen dan op de cd — een positieve verrassing.
Eric toont zich een meester in zijn spel. Zijn gitaarwerk is expressief maar nooit overdreven. Soms hard en ritmisch, dan weer vloeiend en melodieus. Zijn muziek is een samensmelting van blues, rock, roots en moderne invloeden, steeds in dienst van het nummer.
Zijn solo’s zijn vrij, speels en technisch sterk. Daarbij draagt hij ook de zang met gemak: een warme stem met bereik en controle, passend over zowel het stevige als het subtielere werk.
Bassist William Repholz en drummer Jacob Gartenstein bewijzen zich hier in de Leidse Qbus als een ijzersterke ritmesectie. William — voor mij tot nu toe onbekend — speelt met finesse.
Zijn bas ondersteunt, vult aan en legt een stevige maar nooit overheersende basis waarop Eric kan uitwaaieren in zijn solo’s.
Jacob Gartenstein is een klasse apart. Zijn spel is energiek, dynamisch en vol kracht. Hij steelt meerdere keren de show, zichtbaar én hoorbaar. Zijn drumwerk is topsport — en het publiek geniet ervan.
Dit powertrio is absoluut de moeite waard om live te zien. Ik miste hun optreden in België door gezondheids-redenen, maar des te mooier was het om ze nu wél mee te maken in de intieme en gezellige Qbus.
De avond verraste me op alle fronten: nieuwe locatie, fijne sfeer, muzikale klasse en een optreden dat van begin tot eind boeide.
Hans van Polanen en Qbus — bedankt voor de gastvrijheid. Ik kom zeker nog eens terug.
