The Highlands Church of Love
evenement: zaterdag 5 juni 2010, Hoogland Amersfoort, Highlands Festival
review door: Giel van der Hoeven/ foto’s door: Arjan Vermeer
Sinds vorig jaar zijn we in de lage landen weer een blues festival rijker: het Highlands Festival, een initiatief van een vriendenclub uit Amersfoort. Een muziekfeest in het leven geroepen voor fans van de blues in al zijn verschijningsvormen en aanverwante muziekstijlen. Naar verluid vielen de bezoekersaantallen vorig jaar ondanks het zomerse weer en de prima organisatie behoorlijk tegen. Maar wellicht kwam dit ook wel dankzij de fikse toegangsprijs en een minder aansprekende programmering. Dat blijven altijd lastig meetbare aspecten. Feit was dat het concept stond als een huis (kerk) en dat de bezoekers unaniem tevreden waren over het geboden aanbod en de algehele sfeer. Vandaar dat er in 2010 gelukkig gewoon een 2e editie kwam met wat kleine aanpassingen en zonder geldverslindende headliners.
Bas Paardekooper is alweer een tijdje on tour met zijn eigen Blew Crue en met de Amerikaanse gitarist Eric Steckel. Dit jaar is dit gezelschap ongemerkt eigenlijk niet meer weg te denken op de gerenommeerde bluesfestivals in de lage landen. Door het vele spelen zal de jonge Nederlandse bluesgitarist en zanger alleen maar beter worden en kan de band in gezelschap van Steckel zich steeds meer ontwikkelen om in de toekomst wellicht ook internationaal door te kunnen breken. Omdat Bas ook een talentvol songwriter is verwachten we veel van de opvolger van hun debuut cd ‘The Blues On My Side’, waar we echter nog wel even op moeten wachten. Ondertussen mag de Blew Crue & Co tot ons genoegen nog lang het bluescircuit onveilig blijven maken.
Hetzelfde geldt eigenlijk voor het nog jongere power-trio DeWolff uit Limburg. Deze band maakt stormachtige ontwikkelingen door en de drie tieners gedragen zich, kleden zich en spelen alsof het volwassen doorgewinterde ouwe rotten zijn. Invloeden van Cream, Led Zeppelin en, met name door het Hammondorgel geluid Deep Purple, zijn terug te horen in hun eigen frisse sound. Door de beperkte instrumentatie van de DeWolff met slechts gitaar, orgel en drums (zonder basgitarist) en de soms lang uitgesponnen nummers bestaat wel het gevaar dat het geluid op den duur veel van hetzelfde is en gaat vervelen.
Ex-Roomful of Blues frontman Sugar Ray Norcia heeft een reputatie als onder meer begeleider van Otis Rush, Big Joe Turner en zijn held Big Walter Horton. De harmonica blues is zijn specialiteit, hij is tevens begenadigd blueszanger en van een beetje show is hij ook niet vies. Ook heeft hij oog voor
Cuby & the Blizzards behoefd natuurlijk geen introductie meer. Je weet wat je krijgt en toch verlang je er steeds weer naar. Dat de band na meer dan 40 jaar nog steeds razend populair is onder de Nederlandse blues liefhebbers blijkt wel uit het feit dat de vorig jaar
De naam “Jimmie Vaughan” zal negen van de tien keer in één zin genoemd worden met de naam “Stevie Ray Vaughan". Dat is nu eenmaal het lot van oudere broer Jimmie die bij geboorte één voornaam minder van zijn ouders kreeg en van de lieve Heer iets minder talent meekreeg dan zijn triest verongelukte broertje Stevie Ray. Toch is de staat van dienst van Jimmie Vaughan ook zeer aanzienlijk, want wie kan er nu zeggen dat hij ooit in het voorprogramma van Jimi Hendrix heeft gespeeld en apparatuur met de grootmeester heeft uitgewisseld? En als
Van The Rockin’ Johnny Band wisten we dat ze Chicago Blues speelde, maar dat was het wel zo’n beetje. Een mooie gelegenheid dus om ze hier op het Highlands Festival te bewonderen en te beoordelen. Gitarist Johnny Burgin komt uit South Carolina en vertrok op jonge leeftijd naar Chicago om daar te studeren. De bijnaam “Rockin’ Johnny” kreeg hij als DJ bij het plaatselijke radio station WHPK. Door veel te spelen in Chicago ghetto clubs met verschillende oude sessiemuzikanten wist hij veel ervaring op te doen met een platencontract en nog
Even voor negen uur kwam de living dream van zo’n beetje iedere man die op dat moment op Hoogland in Amersfoort aanwezig was het terrein opgereden: een prachtige blonde vrouw in een mooie klassieke auto*. De Highlands organisatie had bedacht om Dana Fuchs in een rood-witte corvette op te laten komen. Eendachtig haar performance; flitsende rock en blues in klassieke uitvoering. Sinds haar rol van Sadie in de film ‘Across the Universe’ (2007) en met name haar uitvoering van de song ‘Helter Skelter’ hierin, is Dana Fuchs een rijzende ster in serieus muziekland. Ondertussen heeft de Amerikaanse zangeres, songwriter en actrice een aardige reputatie opgebouwd met een overvolle agenda als gevolg. In select gezelschap had de Dana Fuchs Band al eerder naam gemaakt met het uitbrengen van de cd ‘Lonely for a Lifetime’ (2003) en met de vele live optredens in voornamelijk het Amerikaanse clubcircuit. Ook het spelen van interpretaties van Janis Joplin songs in BB King’s Blues Club in New York City door Dana baarde veel opzien. Onderhand ligt ook Europa aan haar voeten en
Evenals Harry Muskee is de in New Jersey geboren gitaarheld Walter Trout niet meer weg te denken uit de live blues scene. En als je eenmaal John Mayall als werkgever op je CV hebt staan wordt je pas echt serieus genomen in de blues wereld. Canned Heat, John Lee Hooker, Big Mama Thornton, Bruce Springsteen en Aynsley Lister zijn zo wat andere namen waar hij ook mee samen speelde voordat hij in 1989 zijn eigen Walter Trout Band oprichtte om vervolgens heel veel kroegen, clubs, zalen en festivals plat te spelen. Trout heeft inmiddels tientallen albums op zijn naam staan en de track ‘Say Goodbye To The Blues’ werd in 2008 door luisteraars van Arrow Classic Rock uitgeroepen tot het beste bluesnummer aller tijden (maar daar zijn de meningen over verdeeld). In Amersfoort beklom zo’n 500 kg aan bluesrock geweld het podium want qua lichamelijke omvang had het kwartet de tand des tijds prima doorstaan.
Het Highlands festival is qua organisatie en sfeer na deze tweede editie wat ons betreft een blijvertje al zal het bezoekersaantal dus nog wel toe moeten nemen. Een meer aansprekende headliner zou hieraan toch kunnen bijdragen. Jammer ook dat bepaalde live acts (Ian Parker en Sy-ren) uitsluitend waren voorbestemd voor de VIP-gasten. De podium lichtshow was origineel en mooi maar bleek na het invallen van de duisternis zo overdadig te zijn dat de muzikanten (waar het toch hoofdzakelijk om draait!) erin weg vielen. Ook een videowall achter de geluidstoren voor de terras bezoekers zou geen kwaad kunnen. Verder niets dan lof over dit festival waar je naast lekkere muziek ook smakelijk kon eten en drinken, en van theater en kunst kon genieten in een fijne sfeer en een riante omgeving. Op naar de 3e editie van Highlands in 2011.
Het Highlands speelschema van zaterdag 5 juni 2010:
12.00 uur - Bas Paardekooper & Eric Steckel
13.10 uur - DeWolff
14.30 uur - Sugar Ray, Bluetones & Mike Welch
16.00 uur - Cuby + Blizzards
17.30 uur - Jimmie Vaughan + Lou Ann Barton
19.20 uur - The Rockin’ Johnny Band
20.50 uur - The Dana Fuchs Band
22.20 uur - Walter Trout
|